உண்பது நாழி உடுப்பது நான்குமுழம் எண்பெருங் கோடி நினைந்து எண்ணுவன - கண்புதைந்த மாந்தர் குடிவாழ்க்கை மண்ணின் கலம்போலச் சாந்துணையும் சஞ்சலமே தான்.

Unbathu naazhi uduppathu naankumuzham enperung kodi ninainthu ennuvana - kanputhaintha maanthar kudivaazhkai mannin kalampolash saanthunaiyum sanjalame thaan.

We eat but a measure of rice, wear but a few yards of cloth, yet our ambitions run to eighty million. The blind householder's life, like a fragile clay pot, is nothing but one long anxiety that lasts until death.