பெரியோர் தம்நோய்போல் பிறர்நோய்க் கண்ணும் உள்ளம் எரியின் இழுதாவார் என்க - தெரியழாய் மண்டு பணியால் வந்தபுலம்பைக் கண்டு கழலுமே கண்.

Periyor thamnoypol pirarnoyk kannum ullam eriyin izhuthaavaar enka - theriyazhaai mandu paniyaal vanthapulambaik kandu kazhalume kan.

When one part of the body suffers a painful sore, the eyes weep as though the pain were their own. In the same way, noble people, seeing another's suffering, feel their hearts melt like wax held to fire, and set out to find a way to relieve that suffering.