தங்குறைதீர் உள்ளார் தளர்ந்து பிறர்க்கு ஊழும் வெங்குறைதீர்க்கிற் பார் வழுமியோர் - திங்கள் கறையுள நீக்கக் கதா உலகின் நிறையுள நீக்குமேல் நின்று.

Thangkuraitheer ullaar thalarnthu pirarkku oozhum vengkuraitheerkkir paar vazhumiyor - thingal karaiyula neekkak kathaa ulagin niraiyula neekkumel nindru.

The moon, without ever trying to clear the darkness within itself, still lends its light to help a world that fades each night. In the same way, noble people, even while poor themselves, give what little they have to relieve the deeper want of those poorer still.