அவ்வித்து அழுக்காறு உரையாமை முன்இனிதே செவ்வியனாய்ச் செற்றுச் சினம் கடிந்து வாழ்வினிதே கல்வித்தாம் கொண்டு தாம்கண்டது காற்றும் வவ்வார் விடுதல் இனிது.

Avvithu azhukkaaru uraiyaamai mun-inithe sevviyanaaich chetruch sinam kadinthu vaazhvinithe kalviththaam kondu thaamkandathu kaatrum vavvaar vidudhal inithu.

It is best, above all, not to seethe inwardly and voice envy. It is sweet to live as a refined person who has cast off anger. It is sweet to let go, without craving and clinging to everything one happens to see and desire.